Stoomwasscherij en Glansstrijkinrichting
"Gooi en Eemland"
foto: Monique Leunisse
Adres Zuidereinde 28 A t/m G
Rijksmonument nr. 520860
“ Als je jezelf , je kleding en beddengoed maar lang genoeg niet wast , laten zelfs de vlooien je met rust” was een veel gehuldigd principe in de eerste helft van de 19e eeuw. De kentering kwam toen de bevolking langzamerhand het belang van een goede hygiene begon in te zien. In 1870 ging de bouw van “ De Stoomwasscherij” aan de ’s Graveland Vaart van start. Voldoende zuiver water , de klandizie van de bewoners van de buitenplaatsen en de goede verbinding over het water naar Amsterdam waren de drie argumenten om voor deze locatie te kiezen.
Beschrijving
De voormalige wasserij “Gooi en Eemland” bestaat uit vier aaneengesloten bouwvolumes.
Het meest zuidelijke deel werd in 1870 gebouwd in ambachtelijk-traditionele bouwtrant. Het naastgelegen hoofdvolume, eveneens in deze stijl maar met baksteenornamentiek, dateert uit 1920. De twee noordelijke volumes zijn gebouwd in 1905.
De wasserij “Gooi en Eemland” is van algemeen belang vanwege haar architectuurhistorische en cultuurhistorische waarde. Het gebouw vormt een zeldzaam en goed bewaard voorbeeld van een wasserijcomplex uit de periode 1870–1920, dat bovendien nauw verbonden is met de sociaaleconomische geschiedenis van ’s-Graveland.
Daarnaast heeft het pand situationele waarde vanwege de markante ligging aan de vaart en de bijdrage aan het historische dorpsbeeld, in het beschermd dorpsgezicht. ’s-Graveland stond ooit bekend als “het dorp van de wasserijen”. De uitstekende
kwaliteit van het lokale water maakte het gebied uitermate geschikt voor de wasserijindustrie.
De oorsprong van deze bedrijfstak ligt in de 19e eeuw: Tijdens de wintermaanden vertrokken de bewoners van de buitenplaatsen naar de stad, waardoor veel arbeiders tijdelijk zonder werk kwamen te zitten. De vrouwen uit het dorp namen het initiatief om
in de zomer waswerk te verrichten voor de buitenplaats bewoners, om zo een financiële buffer op te bouwen voor de winter.
De wasserij aan het Zuidereinde was sinds 1870 in handen van de familie Smeerdijk, die het bedrijf generaties lang, van vader op zoon voortzette. In oktober 2001 sloot de wasserij definitief haar deuren, omdat het pand niet langer voldeed aan de eisen van de
moderne tijd.
In 2002 werd het gebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister. Inmiddels is het voormalige wasserijcomplex in 2004 getransformeerd tot woonhuizen, waarbij het karakteristieke aanzicht en de historische waarde behouden zijn gebleven
Beschrijving
De voormalige wasserij “Gooi en Eemland” bestaat uit vier aaneengesloten bouwvolumes.
Het meest zuidelijke deel werd in 1870 gebouwd in ambachtelijk-traditionele bouwtrant. Het naastgelegen hoofdvolume, eveneens in deze stijl maar met baksteenornamentiek, dateert uit 1920. De twee noordelijke volumes zijn gebouwd in 1905.
De wasserij “Gooi en Eemland” is van algemeen belang vanwege haar architectuurhistorische en cultuurhistorische waarde. Het gebouw vormt een zeldzaam en goed bewaard voorbeeld van een wasserijcomplex uit de periode 1870–1920, dat bovendien nauw verbonden is met de sociaaleconomische geschiedenis van ’s-Graveland.
Daarnaast heeft het pand situationele waarde vanwege de markante ligging aan de vaart en de bijdrage aan het historische dorpsbeeld, in het beschermd dorpsgezicht. ’s-Graveland stond ooit bekend als “het dorp van de wasserijen”. De uitstekende
kwaliteit van het lokale water maakte het gebied uitermate geschikt voor de wasserijindustrie.
De oorsprong van deze bedrijfstak ligt in de 19e eeuw: Tijdens de wintermaanden vertrokken de bewoners van de buitenplaatsen naar de stad, waardoor veel arbeiders tijdelijk zonder werk kwamen te zitten. De vrouwen uit het dorp namen het initiatief om
in de zomer waswerk te verrichten voor de buitenplaats bewoners, om zo een financiële buffer op te bouwen voor de winter.
De wasserij aan het Zuidereinde was sinds 1870 in handen van de familie Smeerdijk, die het bedrijf generaties lang, van vader op zoon voortzette. In oktober 2001 sloot de wasserij definitief haar deuren, omdat het pand niet langer voldeed aan de eisen van de
moderne tijd.
In 2002 werd het gebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister. Inmiddels is het voormalige wasserijcomplex in 2004 getransformeerd tot woonhuizen, waarbij het karakteristieke aanzicht en de historische waarde behouden zijn gebleven
Foto: maker Paul van Galen, bron Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed gemaakt op 1 april 1977
Foto : maker IJ.Th. Heins , bron Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, gemaakt op 01 mei 2005
